Creatieteam

Permalink to Campinggast 3/8: vaste gast Hans

Campinggast 3/8: vaste gast Hans

De een moet er niet aan denken elk jaar naar dezelfde camping af te reizen, de ander zweert erbij. Hans trok in de beginjaren nog met het gezin en de travelsleeper van het Gardameer naar de Dordogne. Maar al die kerken, grotten en pittoreske stadjes lijken uiteindelijk op elkaar. Waarom zou je je al dat gejakker én werk op de hals halen; de vouwwagen opzetten om een week later af te breken, opnieuw die zoektocht naar de lekkerste douche van het sanitair en waar is de beste supermarkt, wanneer een nieuwe kampeerplek eigenlijk weinig toevoegt aan die ene Hollandse camping waar het hele gezin zich senang voelt?

Illustratie: Simon Weeda voor de Telegraaf

De knoop is jaren geleden al doorgehakt. De travelsleeper werd ingeruild voor een comfortabele caravan met koelkast, kingsize bed en satellietontvanger. Inmiddels heeft Hans het eerste (hij beschouwt het als ‘vaste’) recht om staanplaats 31 direct aan de oever van de rivier te reserveren voor de zomervakantie. Die plek ligt aan een zo goed als privé-strandje waar je tot laat in de avond kunt barbecueën. Alleen de jongste gaat dit jaar nog mee, vrienden genoeg op de camping. Hans weet overigens bijna zeker dat de oudste twee met aanhang nog langskomen. Daarom neemt hij de laatste jaren een optie op staanplaats 32.

De campingeigenaren, Hans rekent het stel ondertussen tot zijn vrienden, wil zijn vaste gast gerust tegemoet komen door 32 zo lang mogelijk vrij te houden. Maar als jij op de bonnefooi (onthouden: nooit meer last minute, altijd reserveren in het hoogseizoen!) de receptie binnen dendert, de staanplaats mag bekijken (hij is fantastisch!) en vraagt of je er ook langer dan drie nachten kunt staan, is ie van jou. Hans heeft daar uiteindelijk alle begrip voor, er moet ten slotte ook geld verdiend worden. De kinderen heeft hij per ommegaande een appje gestuurd. Ze zullen genoegen moeten nemen met wat er maar vrij komt of in de reusachtige voortent bivakkeren. Helemaal niet erg, je leeft toch vooral buiten.

Dat buitenleven neemt Hans overigens heel letterlijk. Alsof hij thuis is, laat hij overal zijn spullen slingeren. Voor de verandering struikel je eens niet over je eigen tentscheerlijnen maar lazer je over zijn mountainbike. Duizend excuses uiteraard, Hans vergeet gewoon wel eens dat zijn ruimte en rituelen als vanzelf uitwaaieren. ’s Morgens word je gewekt door Qmusic en zijn bariton. Na twee ochtenden vraag je je af waarom hij nog bij zijn vrouw informeert hoeveel brood hij moet halen (een gesneden volkoren en drie croissants Hans!). Zijn ‘mogge’ hoor je tot ver over de camping schallen. ’s Avonds kun je het journaal, De Avondetappe of GTST prima volgen, zonder beeld weliswaar. En als alsnog de kinderen met aanhang komen, wordt het gezellig tot in de late uurtjes.

Je begrijpt waarom Hans en zijn gezin zo van deze camping houden. Het heeft álles en ook nog een gezellig dorp op loopafstand. Als je hem vertelt over het heerlijke restaurantje op het kerkplein of de avontuurlijke struintocht langs het water, glimlacht hij: ‘Wij hebben zo onze eigen adresjes.’ Uit het gevarieerde animatieprogramma pikt hij al jaren alleen de gezamenlijke boottocht mee en het ‘emmertje friet met lange lummels’ op zondagavond. Als zijn avondglaasje aan de bar zomaar uitgroeit tot een feestje met wat nieuwe kampeerders en jullie, zet zijn zoon Hans’ favoriete playlist op. Enigszins beschonken zwaait hij je uit, je moet vroeg op want morgen vertrekken jullie weer. ‘Was gezellig hè? Tot volgend jaar?’

Deze column is 3/8 uit serie Campingtypes die verschijnt in de vakantiebijlage 2019 van de Telegraaf



MarjoleinePortret