Creatieteam

Permalink to Campinggast 6/8: Joke & Herman het kampeerduo

Campinggast 6/8: Joke & Herman het kampeerduo

Niet (of nep)-kampeerders herken je moeiteloos. Zij beginnen direct over die eeuwige wc-rol wanneer jij vertelt dat je drie heerlijke vakantieweken op de camping in Ommen hebt geboekt. Maar je eigen papier neem je dus écht alleen nog mee op van die oerbasic natuurkampeerterreinen, besmuikt in een tasje of juist ‘iedereen mag zien dat ik ga poepen’ uitdagend onder je arm. Die niet-kampeerders weten je óók nog te melden dat zich op elke camping een Herman en Joke-duo onder hun caravanluifel bevindt, ’s middags fietsen ze in identieke ANWB-jekkers een stuk of wat fietsknooppunten af. Tja, hier kunt je niets tegenin brengen. Want Herman en Joke vind je inderdaad en godzijdank op élke camping, in de loop der jaren zo met elkaar vergroeid dat ze op elkaar zijn gaan lijken.

Kampeerduo Herman & Joke

Illustratie: Simon Weeda voor de Telegraaf

Herman en Joke zijn de hoeksteen van het kampeerterrein, van welk formaat of aantal sterren jouw camping ook mag zijn. Ze stellen geen specifieke eisen aan hun plekje, je treft hen net zo goed dichtbij de herrie van de kantine als afgezonderd achterin het bos. Kamperen is hun lust en leven. Zonder dit duo van stavast wordt het een stuk onrustiger op de Boshoek of de Duinpan.
Als jij de camping oprijdt en van de baas nog mag kiezen tussen een paar staanplaatsen, dan ziet de zandvlakte naast Herman en Joke er toch een stuk aantrekkelijker uit dan het graslapje tussen de twee hippe tenten van de jonge gezinnen. Je werpt eens een blik op het duo terwijl je met een half geraamte aan tentstokken in je handen geduldig wacht tot ontdekt is hoe die andere helft ook alweer in elkaar steekt. Herman steekt heel kort zijn hand naar je op en duikt snel in zijn puzzelboekje. Ook Joke knikt je nu even toe en verdwijnt in de caravan. Dit is voor Herman het teken om de beschermhoes van de elektrische fietsen, hetzelfde merk in dames- en herenuitvoering, te halen. Joke geeft Herman een zakje krentenbollen, een paar appels, een thermoskan en een geruit plaidje. Herman stopt alles in zijn fietstas en vouwt een kaart in de houder voorop zijn stuur. Klokslag vijf is het stel terug en begint Joke aan het eten. Herman neemt ondertussen de fietsen met een natte doek af en zet ze weer achter de caravan onder de beschermhoes zodat regen en groene aanslag geen kans krijgen. ’s Avonds wordt er gejeu-de-bould met de Herman en Joke van naast de speeltuin.

Na een paar avonden blijft op het grasveld enige beweging uit. Geen jeu de boules? hoor je jezelf ineens roepen. En voor je het weet, speel je met je partner en de reserveboules van Herman en Joke een potje mee. Ooit deed je dat suffe spel nog wel eens met je kinderen, met felgekleurde plastic ballen die in het slootje rolden of op elkaars tenen belanden. Herman en Joke halen het bloed onder je nagels vandaan. Het kampeerduo is werkelijk niet te verslaan. Overbluffen is er ook niet bij, met een rolmaat uit zijn achterzak meet Herman elke discutabele afstand tot het balletje (‘butje’ zeggen zij). Bloedchagrijnig stel je voor op hun overwinning te proosten met jullie laatste fles prosecco. ‘Oh, da’s champagne?’ Herman schikt de reserveballen in de versleten theedoek en roept over zijn schouder: ‘Nee hoor, dat is meer voor Oud- en Nieuw. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

Kampeerduo Herman en Joke op de fietsDeze column is 6/8 uit serie Campinggasten die verschijnt in de vakantiebijlage 2019 van de Telegraaf



MarjoleinePortret